این سه روز خیلی عجیب بود، روز اولش با یه تماس عجیب غریب شروع شد، که اینقدر ذهنم سر جاش نبود که نفهمیدم اصن چی گفت دوستم. فقط نفهمیدم چی شد خودمو وسط یه مشت کار مثبت و محبتانگیز غرق دیدم که دلیل انج

دیشب بالاخره بعد از مدتها شبی رو تجربه کردم که از سال ۸۴ آرزوش رو داشتم. دیدار با دوستداشتنی ترین همایون ایران زمین. اینقدر جو صمیمی و دوست داشتنی بود که مژگان بانو هم بدون هیچ تکلفی باهام حرف میز